عبد الرحمن جامى

122

أشعة اللمعات ( فارسى )

عيسى » - نهر عيسى جويى است در بغداد كه بناى زراعت بسيار مواضع آنجا بر آن است ، هرگاه كه باران بسيار بارد و سيل از هر طرف در دجله و فرات جمع شود و مزارع ايشان از آن سيراب گردد - اين مثل گويند ؛ « پشّه پيش سليمان از باد به فرياد آمد ، سليمان گفت : " خصم خود را حاضر كن ! " گفت : " اگر مرا تاب مقاومت او بودى ، خود از او به فرياد نيامدمى " ؛ بيت : خلق را روى كى نمايد او * در كدام آينه درآيد او » و پوشيده نماند كه در هر دو قسم آخر ، فناى بنده باشد در وحدت صرف ، لكن در ثالث ، فناء اتمّ باشد و بقاى مترتب بر آن اكمل و لذّت در بقا باشد ، و لهذا رسول صلّى اللّه عليه و آله مىفرمايد : " أسألك لذّة النّظر إلى وجهك " و نمىگويد كه : " أسألك النّظر إلى وجهك " و لذت به آن باشد كه بعد از شهود ، كه معنى است ، اثرى صورى يا معنوى بر آن ترتب يابد كه صاحب تجلّى به آن ملتذّ باشد ، و اللّه تعالى أعلم .